است اگر چه در فوات ، مقدّم باشد ؛ و اقوى ، تخيير است . و اقوى عدم وجوب تعيين اسباب سجود سهو است در وقت اتيان سجدهء سهو . كيفيّت سجدهء سهو ( ب ) س كيفيّت دو سجدهء سهو را بيان نماييد . ج كيفيّت دو سجدهء سهو ، آن است كه نيّت كند كه دو سجده مىكنم از براى آن چه به عمل آورده‌ام از زيادتى و كمى در نماز به آن نحوى كه واقع شده است قربةً إلى الله . و احوط آن كه « 1 » قصد وجوب را زياد نمايد بر آن چه ذكر شده و برود به سجود و احوط تعيّن ذكر آتى « 2 » است در آن ؛ و آن اين است : « بسم الله و با لله السّلام عليك أيّها النبي و رحمة الله و بركاته » ، يا آن كه جمع كند بين « اللَّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » و بين « و صلَّى الله على محمّد و آل محمّد » و سر بردارد و بنشيند باز برود به سجده و صيغهء مذكور را بخواند و بعد از سر برداشتن از سجده دوّم ، تشهّد را تمام بخواند ، مثل تشهّدِ نماز و يك سلام دهد مثل « السلام عليكم و رحمة الله و بركاته » ، لكن احوط خواندن آن چه زائد بر شهادت بر وحدانيّت و بر رسالت است ، به قصد قربت مطلقه . س اگر كسى بعد از نماز فراموش كرد سجدهء سهو را ، تكليف چيست ؟ ج هر وقت به خاطرش آمد ، به جا آورد و اگر در بين نماز به يادش « 3 » آمد ، بعد از نماز ، اتيان به آن نمايد و اگر وضو نداشته باشد احتياطاً وضو بگيرد ، آن وقت اتيان به سجدهء سهو نمايد .

--> « 1 » كافى است قصد امر فعلى . « 2 » گذشت بيان واجبات آن اگر چه به نحو احتياط باشد ، در تعليقه ، از اوّل سجود تا سلام آن ، پس ملاحظه و رعايت شود . « 3 » يعنى نمازى كه قطع آن جائز نيست ؛ و در آن رعايت فوريّت عرفيّه مىنمايد بنا بر احوط .